BABYLON


BABYLON
BABYLON
Beli filius, urbis cognominis conditor, secundum Herennium Philonem.
Steph. de Babylone, Κτίσμα Βαβυλῶνος, ἀνδρὸς σοφοῦ, παιδὸς Βήλου σοφωτάτου, οὐχ ὡς Η῾ρόδοτους ὑπὸ Σεμιράμιδος. Ταύτης γὰρ ἠ̈ν ἀρχαιοτέρα ἔτεσι χιλίοις δύο, ὡς Ε᾿ρέννιος, Opus est Babylonis, viri sapientis, Belô sapientissimô geniti; non vero, ut Herodotus ait Semiramidis. Hac enim er at mille et avobus annis anterior, utrefert Herennius. At Dorotheus Sidonius, antiquissimus Poêta, qui Α᾿ςτρολογικὰ disertissimis versibus composuit, ab ipso Belo conditam urbem vult,
Α᾿ρχαίη Βαβυλὼν Τυρίου Βήλοιο πόλισμα,
Υ῞ςτατα δ᾿ Α῾ῤῥαβίη γείτων χθονὸς Αἰγύπτοιο.
Vetus Babylon Tyrii Beli opus,
Tandem vero Arabia vicina terrae Aegypti.
Qua dere vide in voce Babylon, urbs: et plura hanc in rem, apud Salmas. ad Solin. p. 1227.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.